پروین فرزند یوسف اعتصام الملک آشتیانی در تبریز متولید شد. فارسی و عربی را در دامان خانواده آموخت. سرودن شعر را از 8 ساگی آغاز کرد. نخستین شعرهایش را در مجله بهار به چاپ رسانید و مورد تشویق اهل ادب قرار گرفت. از عوامل دیگری که موجب تقویت ذوق و پرورش استعداد شعری پروین شد، رفت و آمد او به محافل ادبی آن روزگار بود. تنها اثر او دیوان شعری است که بار ها چاپ شده است. دیوان او شامل  قصاید و قطعات بسیار دلنشین است. بیشتر قطعات خود را به صورت گفتگو سروده است که به آن مناظره میگویند. سرانجام پروین در سال 1320 بر اثز بیماری حصبه درگذشت. آرامگاه او در شهر قهم کنار صحن حضرت معصومه قرار دارد.